Zespół Pandas/Pans

Zespół Pandas (ang. Pediatric Autoimmune Neuropsychiatric Disorders Associated with Streptococcal infections) to rzadka choroba autoimmunologiczna, która jest związana z zakażeniem bakteryjnym paciorkowcem grupy A. W literaturze medycznej pierwszy przypadek Pandas opisano zaledwie 25 lat temu, w 1998 roku.

Objawy zespołu Pandas

Zespół Pandas jest wywoływany przez reakcję autoimmunologiczną organizmu na antygeny bakteryjne paciorkowca grupy A. Prowadzi to do uszkodzenia mózgu i zaburzeń funkcjonowania układu nerwowego. Choroba ta występuje u dzieci w wieku od 3 do 14 lat, częściej u chłopców niż u dziewcząt. Na Pandas zapada na jedno na 2000 dzieci, jest to więc choroba rzadka.

Charakteryzuje się nagłym pojawieniem się u dziecka lub młodego dorosłego różnych objawów neurologicznych i psychiatrycznych, takich jak tik, obsesje, zaburzenia nastroju, trudności w koncentracji, nadpobudliwość, a także inne objawy neurologiczne, takie jak mimowolne ruchy, drgawki, zaniki pamięci czy problemy ze snem, problemy z oddawaniem moczu: moczenie nocne, częstomocz.

Diagnoza zespołu Pandas

Diagnoza Zespołu Pandas opiera się na wywiadzie medycznym, badaniu neurologicznym, testach laboratoryjnych oraz badaniach obrazowych mózgu. Wiele aspektów choroby, takich jak jej etiologia i patogeneza, są nadal przedmiotem badań naukowych, a naukowcy prowadzą badania w celu lepszego zrozumienia choroby i opracowania nowych metod leczenia.

W przypadku podejrzenia Zespołu PANDAS należy skonsultować się z lekarzem pediatrą lub specjalistą neurologiem dziecięcym. Lekarz, aby potwierdzić diagnozę i wykluczyć inne schorzenia, może zlecić:

  1. Badania krwi w celu wykrycia obecności przeciwciał anty-Streptococcus lub DNA Streptococcus.
  2. Badania diagnostyczne obrazowe: tomografia komputerowa (CT) lub rezonans magnetyczny (MRI), aby wykluczyć inne choroby, takie jak guzy mózgu lub urazy.
  3. Testy neuropsychologiczne: by ocenić funkcje mózgu dziecka i wykryć zmiany w zachowaniu, myśleniu, emocjach i pamięci.
  4. Testy na obecność bakterii Streptococcus w gardle lub innych częściach ciała dziecka.
  5. Elektroencefalografia (EEG): EEG jest testem, który mierzy aktywność mózgu. Lekarz może zlecić EEG, aby wykryć nieprawidłowości w jego aktywności mózgu.

Wszystkie te badania pomagają w ustaleniu diagnozy i ocenie stanu zdrowia dziecka, co jest kluczowe w dalszym postępowaniu lekarskim i leczeniu choroby.

Udostępnij! 😀

Dodaj komentarz